COVID-19 nadal może powodować czasową niezdolność do pracy, nawet przy łagodniejszym przebiegu choroby. W 2026 roku zwolnienie lekarskie wystawiane jest na podstawie oceny stanu zdrowia pacjenta, a nie samego wyniku testu. Kluczowe znaczenie mają objawy, ryzyko powikłań oraz realna zdolność do wykonywania obowiązków zawodowych.
COVID-19 a zdolność do pracy: jak lekarz ocenia zasadność L4?
Zakażenie SARS-CoV-2 i innych odmian koronawirusa może prowadzić do objawów, które istotnie ograniczają możliwość pracy. Najczęściej są to gorączka, silne osłabienie, bóle mięśniowo-stawowe, kaszel, duszność oraz zaburzenia koncentracji. W 2026 roku lekarz, decydując o zwolnieniu lekarskim, bierze pod uwagę nie tylko aktualne dolegliwości, ale także charakter wykonywanej pracy i obciążenie organizmu.
Inne kryteria stosuje się u osób pracujących fizycznie, inne u wykonujących pracę umysłową lub odpowiedzialną za bezpieczeństwo innych. Istotnym elementem oceny są również choroby współistniejące, takie jak astma, choroby serca, cukrzyca czy obniżona odporność, które mogą zwiększać ryzyko cięższego przebiegu COVID-19.
Dlaczego odpoczynek podczas zwolnienia lekarskiego jest kluczowy w COVID-19?
W przebiegu COVID-19 odpoczynek stanowi jeden z podstawowych elementów leczenia, nawet jeśli nie jest wymagane leczenie szpitalne. Przeciążenie organizmu w trakcie infekcji może prowadzić do przedłużania się objawów oraz zwiększać ryzyko powikłań. Najważniejsze zalecenia w trakcie L4 obejmują:
- ograniczenie wysiłku fizycznego i stresu,
- odpowiednią ilość snu i nawodnienie organizmu,
- stosowanie leczenia objawowego zgodnie z zaleceniami lekarza,
- monitorowanie objawów, zwłaszcza duszności i spadku tolerancji wysiłku.
Takie postępowanie skraca czas rekonwalescencji i zmniejsza ryzyko nawrotu dolegliwości po zakończeniu zwolnienia.
Bezpieczny powrót do obowiązków zawodowych po COVID-19
Zwolnienie lekarskie kończy się w momencie, gdy lekarz uzna, że pacjent odzyskał zdolność do pracy. Wciąż nie obowiązuje sztywny czas trwania L4 po COVID-19, a decyzja zawsze opiera się na stanie klinicznym. Jeśli utrzymują się objawy takie jak przewlekłe zmęczenie, duszność czy zaburzenia koncentracji, zwolnienie może zostać przedłużone.
W wybranych przypadkach konieczne są badania kontrolne lub stopniowy powrót do aktywności zawodowej. Zbyt szybkie podjęcie pracy może prowadzić do pogorszenia samopoczucia i nawrotu objawów. Dlatego kluczowe jest indywidualne podejście, uwzględniające zarówno zdrowie pacjenta, jak i wymagania zawodowe, aby powrót do pracy był bezpieczny i trwały.
psychoterapia online